31 maart 2018: Paaswake Zorgcentrum De Heikant

Genesis 1; Exodus; 14; Jesaja 55 en Marcus 16,1-8

VERKONDIGING

Pasen 2018

Wij zijn er weer, op zijn paasbest. Luisterend naar dat bijzondere verhaal van onze Heer.
Hij heeft de dood overwonnen, Hij is waarlijk opgestaan, Halleluja.
Hij is waarlijk opgestaan.

Zij kwamen bij het graf, de steen was weggerold en het graf was leeg, enkel wat doeken lagen er nog. Om gek van te worden.
Je hebt je beste vriend begraven, achter gelaten in een graf en je komt terug om hem te verzorgen en hij is weg. Een leeg graf tref je aan.
Onvoorstelbaar.

Je beste vriend, spoorloos. Ben ik gek? Zoiets moeten die vrienden van toen zich ook gevoeld hebben, Gek? Radeloos? Wild van onrust. Waar is hij? Waar is hij gebleven? En dan wordt je toegesproken door een onbekende persoon en die zegt je dan: Hij is niet hier, Hij is verrezen, Hij gaat u voor naar Galilea!

Ik denk dat de waanzin dan helemaal in je komt. Hij is verrezen … Nee, hij was dood aan een kruis, hij was dood in een graf.
Je gaat weg, je gaat naar je vrienden en gaat het vreselijke verhaal vertellen. Onze vriend Jezus is weg en wij gaan hem ontmoeten in Galilea.

De vrienden gingen zelf kijken en het graf was leeg. Jezus had het hun gezegd maar de boodschap was te groot om te begrijpen. Diverse ontmoetingen waren nodig om het echt te begrijpen. Hij was waarlijk opgestaan.
Het leven overwint de dood. Het kruis is niet langer meer een teken van verdriet maar is een teken van leven geworden. Hij heeft het voorgedaan, Hij heeft ons het laten zien. Leven door de dood heen.

Voor ons gewone mensen bijna ongrijpbaar maar zij die het meegemaakt hebben weten en beetje van hoe dat is. Door de tranen van het verdriet heen ontstaat de herinnering. Ontstaat dat zachte gevoel van denken aan de ander. Hij of zij is niet meer tastbaar aanwezig maar is er nog wel. Als wij ons hart kunnen openen is de dode weer levend. Geen tovenarij of zoiets dergelijks. Nee heel menselijks. De dood legt het af tegen het leven. Onze herinneringen zijn sterker dan de dood. Wij vergeten niemand, iedere naam staat geschreven in Gods handpalm, iedere naam staat geschreven in ons boek. We zouden soms zachtjes willen fluisteren Hij of Zij is waarlijk opgestaan.

We doen het niet want het is te groot. Maar bij onze vriend Jezus durven wij het te zeggen: Hij is waarlijk opgestaan, Halleluja. Jezus, dat kind van Jozef en Maria, dat kind dat zijn eigen weg ging. Jezus die Jeruzalem binnen ging zittend op een ezel, die brood en wijn deelde met zijn vrienden, die gekruisigd werd en stierf aan een kruis. Die Jezus, Jezus Christus, zoon van God. Hij ging ons voor, hij liet het zien. De dood is overwinbaar, kom maar volg mij maar. Volg het woord van mijn Vader en het zal goed komen.

Pasen 2018, de Heer is waarlijk opgestaan, Halleluja!
Zalig Pasen.

Jan Claassen, participant Norbertijnen