29 maart 2015: Palmzondag

Marcus 11,1-10, Jesaja 50,4-7 en Marcus 15,1-39, B-Jaar

VERKONDIGING

Goede zusters en broeders,

Palmzondag – op de drempel van het Paasfeest.

Pasen, feest van de verlossing? We hebben er de schepping voor nodig. Een boomtak, een tak van de palmboom, de olijfboom of de buxusplant.

Jezus, onze Heer, komt aan in Jerusalem. Jerusalem wat betekent: Stad van de vrede. Jezus hoopt er die vrede aan treffen. De eerste tekenen zijn hoopvol. Velen halen hem juichend binnen. Met groene takken. Welkom: gezant van God.
Maar helaas, het is ook massahysterie. Sommigen roepen over enkele dagen: Aan het kruis met hem. Ophangen aan een boomstam.

Denkend aan Jezus hopen en bidden wij, dat wij niet van die domme meelopers zijn. Die  –  zonder nadenken  –  doen wat ieder doet, die zich door de mode laten beheersen. Moge de groene tak echt voor Jezus zijn, voor zijn boodschap van leven.

Een tak zonder groen, zonder bladeren.
We hoorden zojuist dat uitgerekend in het huis van de hogepriester de beulen Jezus sloegen en geselden, een onschuldige geselen en doden. Het gaat nog steeds door in onze wereld. In de oorlogsgebieden en bij het huiselijk geweld, zelfs in onze wijk.
Verbrand ze die dorre takken, kies voor groen.

De groene tak.
Geworden tot symbool van vrede en een nieuwe wereld. Weet je nog, de zondvloed. God wilde een nieuwe wereld. En Noach zag aan de vogel met de groene tak in zijn bek, dat de ellende voorbij was. Een nieuwe andere wereld, naar Gods bedoelingen, die wereld kon beginnen.

En dan zien we nog een keer de stam van de takken: De boomstam.
Joden maakten er een middel van om de doodstraf voor misdadigers te voltrekken. Daar hangt hij dan, als dode misdadiger, de man van de glorieuze intocht.
Duisternis, dor hout, dood.
Maar God, die Hij zijn vader noemde liet het hier niet bij. Het houten kruis zou een teken van overwinning, van leven worden. Het dorre hout schiet uit.

En tegen onszelf en tegen ieder, die in duisternis verkeert, wiens leven een chaos is, die voor de dood staat, zeggen wij: de God van Jezus is ook onze Vader. Hij gunt zijn kinderen enkel het leven. Uit dank zwaaien we hem dus alle lof toe, met onze groene tak.

Het kijken naar een groene palm- of olijftak houdt ook een opdracht in: Opdracht tot het doen van gerechtigheid. Onze abt koos het met een olijftak op zijn wapen tot zijn wapenspreuk. Het werk van Jezus moet doorgaan: weg honger, weg armoede, weg ruzie, weg discriminatie.

De tak kondigt de overwinning aan. Met deze tak op weg naar de voltooiing. Pasen, 5 april, een dag om met takken te juichen, juichen om het leven, ondanks de nog onvolmaakte wereld rond ons.
Amen.

Wim Manders o.praem