25 juni 2017: 12e Zondag door het jaar

Jeremia 20,10-13 en Matteüs 10,26-33, A-Jaar

VERKONDIGING

Goede zusters en broeders,

Het is zowat een maand geleden. Het was 21 mei. In het stadhuis van Den Bosch was een bijzondere discussiebijeenkomst. De deelnemers waren onze bisschop Mgr. De Korte, de commissaris van de koning en de bekende burgemeester van Rotterdam, nog wel een mohammedaan.
Ze moesten een oordeel geven over onze samenleving, over de wereld om ons heen!

De bisschop verkondigde, dat hij naast veel positieve ervaringen in onze maatschappij een cultuur van angst ontmoette! Mensen, angstig, vol vrees, een cultuur van de angst. Op alle plekken in de samenleving kwam hij bange mensen tegen. De industriële revolutie met digitalisering en robotisering. Velen weten er geen raad mee.

De economie trekt aan, zegt men. Maar het aantal mensen onder de armoedegrens groeit en Leger des Heils en de voedselbanken krijgen het steeds drukker.
Angst bij flexibele banen en gedwongen zzp’ers. Wat een onrust en stress wordt erdoor veroorzaakt. Er is zoveel angst voor migranten en voor extremisten. Wat in Brussel en Londen gebeurt, kan ook hier plaatsvinden.
Velen zijn bang dat het mis gaat met het milieu. Velen zijn een levensbeschouwelijk fundament of een godsdienstige basis verloren. Waar leef ik nog voor? Hoe kan ik nog leven in zo’n wereld. De cultuur van de angst gaat ons beheersen!

Zijn wij, zijn U en ik ook slachtoffer van die cultuur? Ongetwijfeld zal het niet aan ons voorbij gaan. Maar we zijn in ieder geval gekomen op een plaats, waar de cultuur van de angst niet wordt gepropageerd.
De grote profeet Jeremia – in de eerste lezing – vertelt ons, dat zijn God ook de samenleving bekijkt met alle ellende daarin. Maar de Heer duldt dat niet. Neen, niet bang zijn. Hier is ruimte voor een lied, hier moet gezongen worden. Een lied voor de Heer, die het leven van de arme, van de angstige heeft gered uit de macht van de kwade krachten. De God van Abraham, Isaac en Jacob heeft het woord angst of vrees niet in zijn woordenboek. Hij is enkel pleitbezorger voor geluk, vrede, verzoening, liefde en solidariteit.

En Jezus doet er nog een schepje bovenop. Tientallen keren staat in het evangelie de begroeting: Vrees niet, wees niet bang. En Jezus raad: Pas toch op voor de mammon, het geld, accepteer toch geen bonus zolang er nog meer armen bijkomen. Jullie bent bang voor de immigranten, voor godsdienstige extremisten, houdt toch op met veroordelen. Besef toch, dat wie niet tegen ons is, wel voor ons zal zijn.

Jezus had niets met de fundamentalistische Farizeeën, maar hij koos voor acceptatie door dik en dun.
Tegen de prostituee: Ga, ik veroordeel je niet, maar doe goed en tegen de vrouwelijke vreemdeling in de grensstreek: Uw geloof is groot. Ga, je krijgt waar je om vroeg.
Petrus, zijn apostel en vriend, hij is bang om te verdrinken. Maar jongen toch, ben niet bang, ik ben toch bij je.

En dan in het evangelie van vandaag. Mensen, mensen in angst: Ben niet bevreesd. God zorgt voor jullie. Ieder haar van je hoofd is geteld. Weest niet bang! Het evangelie staat haaks op de cultuur van de angst.

En Jezus eindigt zo broederlijk, zo zusterlijk.
Kleine bange mensen, als je mijn boodschap serieus neemt, is het ook in orde met God in de hemel.
Durven wij het aan, zoals Jeremia, om na het bevrijdend woord van God, voor hem een lied te zingen, een loflied, na ons angstige zeuren.
Amen.

Wim Manders o.praem