24 december 2014: Kerstavond

Jesaja 9,1-3.5-6 en Lucas 2,1-14, B-jaar

VERKONDIGING

Er zijn woorden die je raken, en dat kan in heel kleine dingen zitten. Iemand die precies aanvoelt welke gedachten door je heen gaan, een wens op een kerstkaart die het gewone overstijgt en soms wel heel persoonlijk is. Een gedicht, een lied, een mooie tekst, een krantenartikel of een toespraak van de Paus of leider van een grote organisatie.

Vanavond zijn wij met velen naar hier gekomen om ons te laten raken door het gebeuren rond de kerststal. Een verhaal dat zich afspeelt iedere dag, een verhaal dat ons eigen verhaal zou kunnen zijn, als ons leven zich zou afspelen in een land waar wij ons leven niet veilig zijn.

Kijk eens rond in die stal, een man en een vrouw, zwanger van hun eerste kindje, zoeken onderdak in een schamele hut. Zij proberen het wat huiselijk te maken met wat spulletjes die zij van huis hebben meegenomen of misschien onderweg in een winkeltje gekocht, op hun tocht van huis in Nazareth naar Bethlehem.

De man moest zijn werkplaats, zijn meubelwinkel achterlaten en maar hopen dat hij het allemaal weer in orde aantreft. De vrouw, heel jong nog, moet hoogzwanger op reis, zonder vader, zonder moeder, zonder babyuitzet …
En dat allemaal omdat de wereldleiders van die tijd, hebben gekozen voor onmenselijke maatregelen, die een heel volk van huis en haard verdrijven.

Een verhaal van alle dag, maar ook een verhaal dat ons terugroept naar onszelf, naar ons verlangen om dicht bij elkaar te zijn, gezelschap te zoeken, warmte en geborgenheid.
Een gebeuren, een traditie, die erom vraagt dat wij beschutting zoeken bij elkaar, en goed willen doen …

Al die aspecten van ons leven, die ons het hele jaar omringen. Zorg voor onze gezondheid, sport en fysiotherapie, ons gevoel voor de dingen die het leven mooi maken, muziek, een mooi boek, in een kunstwerk, een goede film of toneelvoorstelling.
Onze aandacht voor goed leven in onze wijk, in onze straat, in onze familie, in ons leefverband, al die zaken houden ons bezig. En juist met kerstmis worden wij wat teruggeworpen tot onszelf om daar wat extra aandacht aan te besteden …

De wereld, zij omringt ons met grote vragen. Hoe veel schade zal die crisis ons nog brengen? Hoeveel winkels moeten er nog sluiten? Kan ik als ik oud van dagen ben, nog rekenen op goede verzorging?
En dan al die berichten uit de wereld over Ebola, over vluchtelingenstromen en rassenrellen, over smeltende ijskappen, topsalarissen voor bestuurders. Kunnen we nog wel kerst vieren denk je dan weleens?

Het dwingt ons om na te denken over andere vragen: Waar staan wij zelf? Wat drijft mij en houdt mij gaande? En wat heeft dat kind, dat geboren werd in een stal in Bethlehem mij vandaag de dag nog te vertellen?

Een kind, kwetsbaar en teer, komt ter wereld en roept blijdschap op. Een kind met een hele toekomst nog voor zich, met een verleden van nog maar een paar dagen oud, staat nog helemaal aan het begin, het strekt de handjes uit, onbevangen, zich niet bewust van de zorgen die het leven kent.
Gods belofte aan de wereld is waar geworden!!!

Herders, sterke mannen, uit een volk dat leeft in duisternis, stevige schouders die schapen kunnen dragen, zij stappen naar een stal waar een schitterend licht schijnt, een ster die alles in een nieuw licht plaatst.

Nieuw licht schijnt op hun leven, licht dat zij zien in die stal. Want, zo spreekt de profeet Jesaja: “De Eeuwige heeft het volk weer groot gemaakt en diepe vreugde gegeven, zij zullen jubelen van blijdschap, het juk dat hen klein hield haalt hij neer.”

Geloof het of niet, deze God van recht en gerechtigheid is onder de mensen komen wonen. Midden onder ons heeft hij zijn Zoon geschonken, opdat de hele mensheid kan leven in een nieuw licht, in hoop op nieuw leven op een toekomst waar mensen elkaar tegemoet treden, in waardering en openheid. Hij zal de mensen troosten die leiden onder een groot verdriet.

Het kind in die stal, herinnert ons aan de aanwezigheid van God in ons leven. Ieder jaar opnieuw klinkt die herinnering … verwonderd keren wij ons naar elkaar en horen woorden die ons raken …
God is opnieuw geboren in een stal. Herders zien nieuw Licht en engelen zingen een lied dat ons ten diepste raakt: “Eer aan God … en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.”

God heeft ons lief.
Als dat geen nieuw licht op ons hele leven werpt …

Zalig Kerstfeest!

Thea van Blitterswijk, Norbertijns participant