16 juli 2017: 15e Zondag door het jaar

Jesaja 55,10-11 en Matteüs 13,1-9, A-Jaar

VERKONDIGING

Heel wat kunstschilders – amateurs of beroeps – zijn geboeid door de natuur. Ze tekenen en schilderen mensen die worstelen met de natuur. Ook Jezus is blijkbaar zo’n geboeide persoon. Vincent van Gogh heeft ons het schilderij nagelaten van die man die zijn zaad breed zwaaiend over de akker strooit. Zaaien is werk dat met hoop gevuld is. Wie zaait, verwacht een oogst.

Wat Jezus zo fraai vertelt, wat schilders zo stoer kunnen uitbeelden, is in onze taal helemaal niet meer zo gunstig. We gebruiken het woord zaaien tegenwoordig meestal, om iets slechts uit te drukken. Er wordt haat of tweedracht gezaaid. Mensen zaaien paniek of twijfel, om nog maar niet te spreken van terroristen die dood en verderf zaaien.

Er is heel wat veranderd. In onze hedendaagse samenleving zien we geen boeren meer die met de hand zaaien. Wel zien we allerlei bedrijven reclameboodschappen zaaien, in de hoop dat wij hun producten kopen. We worden ongevraagd via telefoon en sociale media overladen met zogenaamde aanbiedingen, om maar niet te spreken over al dat ongevraagde dat via onze computers bij ons wil binnendringen. Krant en journaal zaaien onrust met allerlei berichten over wat er allemaal niet deugt in onze wereld, zodat we wel een beetje het gevoel moeten krijgen dat het overal een janboel is en dat iedereen alleen maar uit is op eigen voordeel. Politieke leiders twitteren er op los om anderen verdacht te maken of om te proberen het eigen verleden wat weg te poetsen. Zorgvuldig gezaaide procedures worden onderuitgehaald en mensen in hun posities worden onnodig beschadigd.

Er wordt heel wat gezaaid en het is maar goed dat niet alles in een vruchtbare akker van ons hart valt, zodat we een hoop flauwekul als niet ter zake doende terzijde kunnen schuiven.
Jezus spreekt vandaag woorden die als zaad in een hongerige bodem van ons hart terecht moeten komen om daar langzaam maar zeker wortel te schieten. Het vraagt geduld en vertrouwen, net als bij een boer moet er gewacht worden op een mogelijke oogst. Als je immers niet gelooft in de oogst, heeft het geen zin om te zaaien. De toekomst die we zien, bepaalt wat we vandaag gaan doen. Iedere dag opnieuw beginnen: doen wat gedaan moet worden. Eerlijkheid zaaien en vriendelijkheid verspreiden en geloven dat het uiteindelijk ten goede zal komen aan mens en wereld.

Maar zo gemakkelijk gaat het niet want ook dat is een ervaring. Je kunt met overtuiging werken en er toch geen waardering voor ontvangen. Je kunt nog zo je best doen, maar er zijn altijd wel mensen die jou niet geloven. Je kunt bouwen aan gezelligheid en harmonie in je huis of op de dagelijkse werkvloer, maar als er voortdurend ruzie wordt gemaakt, lijkt alles vergeefs. Je bent gul en gastvrij, maar je krijgt nooit eens iets terug.
En in al die gevallen zal de vraag zeker opkomen: waar ben ik eigenlijk mee bezig. Het kan gebeuren dat je het geloof in de oogst verliest. Je eigen goede bedoelingen en je gelovig vertrouwen schieten geen wortel, want ze staan op een kale rotsbodem of raken verstrikt tussen de distels. De groei is eruit, en voordat je het weet ben je ongenoegen aan het zaaien.

De boodschap van vandaag houdt ons voor dat Jezus erop uit is om goede verhalen te vertellen. Verhalen die houvast geven. Hij wil woorden spreken die vrucht dragen, zodat we elkaar daarmee kunnen voeden. Het gaat bij hem om het vertellen (zaaien) van goede verhalen welke houvast geven. Het gaat over milde woorden spreken en zo vrede verspreiden.
Jezus geloofde in de oogst en daarom hield hij het vol. Ook wij worden uitgedaagd om het niet op te geven. Blijven geloven dat in iedere mens een vruchtbare akker aanwezig is, dat ons vertrouw vol spreken nooit vergeefs is.

Wat Jezus is begonnen duurt nog steeds voort. Waar het om gaat, is of het gezaaide woord werkzaam wordt, of het meehelpt aan de bloei en groei van de oogst. Hoe groot ieders aandeel daarbij is, is voor God niet zo interessant. Jezus maakt ook weer in deze gelijkenis duidelijk dat zijn vader geen boekhouder, rekenmeester of accountant is. De gelijkenis van de zaaier is een verhaal van hoop, van troost voor wie wanhoopt aan zijn of haar gelovige opdracht. Jezus reikt ons geen recept aan voor een christelijke levenswandel, maar hij steekt een hart onder de riem. Ieder van ons kan een klein stukje vruchtbare akker zijn waarin Gods woord kan gedijen.
Mogen wij een vruchtbare akker worden, zijn en blijven.
Amen.

Denis Hendrickx o.praem
Abt van Berne