16 augustus 2015: Maria ten Hemelopneming

Apokalyps 11,19a; 12,1-6a.10b en Lucas 6,51-58, B-Jaar

VERKONDIGING

Twee vrouwen staan vandaag centraal in het evangelie: Elisabeth en Maria.
Twee vrouwen, die elkaar ontmoeten in een periode van hun leven waarin vrouwen het meest krachtig en tegelijk het meest kwetsbaar zijn.
De ontmoeting van Elisabeth en Maria; hoe vaak hebben wij de woorden van Elisabeth niet geleend
om Maria biddend te kunnen aanspreken: “Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U”

Een aantal jaren geleden vertelde iemand dat zij tijdens een tocht door Frankrijk een kleine dorpskerk aandeed. Daar werd zij getroffen door een eenvoudige piëta: Maria die haar Zoon draagt als hij van het kruis is gehaald.
De vrouw vertelde hoe zij, zittend bij dat beeld, al het wereldleed van moeders, waar dan ook ter wereld, aan zich voorbij voelde trekken.
Dat beeld, die piëta, vertegenwoordigde de vele moeders die zorg hebben om hun kind dat lijden moet.
Moeders die gebukt gaan onder het verdriet van hun kind dat geen uitweg vindt uit een slechte relatie. Verdriet om een kind dat een verkeerde keus maakte en in problemen is gekomen; de moeder in het Ronald Mac Donald huis, eenzaam in haar doodsangst om haar zieke kind. 
De kaarsjes die daar brandden, vertegenwoordigden in alle puurheid, ontdaan  van woorden en franjes, de pijn die aan Maria was toevertrouwd.

“Waaraan heb ik het te danken, dat de moeder van God naar mij toe komt?”
Zo spreekt Elisabeth haar aan … Elisabeth weet het intuïtief, als het kind opspringt in haar schoot: Hier staat de moeder van God … vanaf nu is niets meer hetzelfde. Gods gerechtigheid treedt binnen in onze wereld!

Gods gerechtigheid treedt binnen! De lezingen van vandaag, uit het boek Openbaring en uit het Evangelie, het Goede verhaal dat Lucas ons vertelt. We mogen ze rustig plaatsen onder de Bijbelse verzetsliteratuur.

Het boek Openbaring werd geschreven in de dagen waarin de eerste christenen fel werden vervolgd.
In het diepste geheim kwamen zij samen, baden, braken het brood en deelden wijn en bemoedigden elkaar om te leven zoals Jezus dat had voorgehouden. 
Hen wordt moed ingesproken: Een zwangere vrouw, bekleed met de zon maan en twaalf sterren, wordt belaagd door een draak met zeven koppen op iedere kop een diadeem.
Haar kind wordt gered en zij vindt de veiligheid van de woestijn. Maria, bekleed met beelden van de schepping overwint de machten van geweld en rijkdom.

Verzetsliteratuur is het, verhalen om stand te houden in tijden van onderdrukking. Wij mogen wonen en leven in een land, dat zeventig jaren geen oorlog heeft gekend. Voor veel van ons en onze kinderen en kleinkinderen zijn oorlog en verzet getuigenissen uit de geschiedenis.
Maar voor heel wat mensen die onder ons leven, is oorlog een realiteit van vandaag.
In de afgelopen week ontmoetten wij jongeren uit Syrië en Eritrea, landen waarvan wij niet zoveel weten, dan dat er onvoorstelbaar veel geweld heerst, waar een mensenleven niets waard is, waar steden en cultuurschatten, waar infrastructuur wordt vernietigd. 
Hun ouders deden alles om hun kind het land uit te krijgen, in veiligheid te brengen.

Hun moeders- en vaders-  verkeren in doodsangst en bidden radeloos tot Maria: ‘Waar is mijn kind? Is het veilig? Zijn er mensen dei zich over hen bekommeren? Zijn er in dat verre Nederland mensen  die zich om hen bekommeren, die hen wat gastvrijheid bieden?’

Zo mogen we vandaag op het feest van Maria ten Hemelopneming de lezingen een plaats geven in onze tijd.

Iedere dag klinkt hier in deze kerk, hier achter ons in de Norbertuskapel, het Magnificat, de woorden waarmee Maria antwoordde op de begroeting van Elisabeth. Woorden waarmee Maria Gods verhaal met zijn volk samenpakt en als een boodschap aan ons meegeeft …
De woorden van het Magnificat zijn als een programma voor onze kerk. We kunnen ons doen en laten als geloofsgemeenschap evalueren met de criteria die het Magnificat ons aanreikt.
Welke richting slaan wij in om de opdracht van Jezus voort te zetten? Welke keuzes maken wij als parochie als wij God waar willen maken vandaag?

Het Magnificat … het zijn geen romantische of hemelse woorden, maar het drukt ons met onze neus op dat wat ons te doen staat. We vallen door de mand met al onze hoogmoed en eigenwaan. Allen die vinden dat zij beter zijn dan een ander, zij worden stevig op hun vingers getikt.
Maar het Magnificat vertelt ons over de grootsheid van mensen, zet eenvoudige mensen op een voetstuk en biedt ons een programma aan waaraan wij ons kunnen toetsen, iedere dag opnieuw. 

Maria, Gods moeder,  een veelzijdige vrouw, toegankelijk en tegelijk dicht bij God, een grote vrouw die in alle eenvoud, een brug weet te slaan tussen God en zijn mensen.
Zo’n vrouw verdient de hemel! 
Amen.

Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen