1 januari 2018: Nieuwjaar Heilige Maria, moeder van God

Numeri 6,22-27 en Lucas 2,16-21

VERKONDIGING

Nieuwjaar Heilige Maria, moeder van God.

De priesterzegen uit Numeri. Voor mij één van de mooiste stukken uit de bijbel. Want als het uitgesproken wordt dan ontvangen wij: de zegen, de bescherming, de genade en de vrede. Wat kan een mens nog meer wensen. Ook in 2018. Gewoon vertrouwen, je overgeven aan die zegen van de Heer. Ze konden het toen in de woestijn, kunnen wij het nu? Kunnen wij ons overgeven aan die ander?

Spreken over God, spreken over Jezus was in 2017 al een beetje vreemd. Zeggen dat wij mensen van de kerk zijn is al bijna niet meer mogelijk als je nog wil meetellen op jouw werk, op school of in je vriendengroep. In Gods naam iets doen roept direct vraagtekens op. De sky-line van Tilburg is in 50 jaar een andere hemelstreep geworden. De spitse torens zijn overgegaan in blokkendozen en de nieuwe spitse torens die verschijnen zijn in glas of van staal. Het huis van de Heer er onder is verdwenen, schijnbaar niet meer nodig voor de mensen van deze tijd.

En wat ook niet meer klopt in 2018 is die Maria. Mensen van nu kijken vreemd op bij de verhalen over deze vrouw. Zou Maria niet een # metoo avant la lettre zijn? Voor dat je het weet ben je zwanger, zeggen andere hoe jij dat kind moet noemen. Hebben verdwaalde profeten een mening over jouw kind, moet je vluchten omdat er mensen zijn die jouw kind willen vermoorden, blijken er verhalen te bestaan over jouw kind over hoe zijn toekomst zal zijn.

En Maria die blijft. Blijft staan, gaat niet weg. Legt dit kleine kind aan de borst, geeft in alle rust voeding aan dit kind. Zal er voor zorgen dat deze jongen kan groeien en zijn vingers niet verliest in de werkplaats van zijn vader.
Maria blijft. In alle rust maakt ze de wereld voor haar zoon goed. Voedt hem op tot een goed mens volgens de joodse wet en tradities. Zoals een zoon van God.

Want zij heeft het verstaan. Grote woorden werden er tot haar gesproken, haar kind, haar eerstgeborene, koning van de Vrede, Immanuel, God met ons. Dan moet je wel klein blijven om te overleven. Dat was wat Maria deed, klein blijven, net doen of er niets bijzonders aan de hand is. Dan raak je je kind kwijt in de tempel, om waanzinnig van te worden en dan zie je hem terug en staat hij tussen de schriftgeleerden en de hogepriesters. En dan zegt haar zoon:

“Waarom hebt u naar me gezocht? Wist u niet dat ik in het huis van mijn Vader moest zijn?”

Weer een uitspraak die te groot was voor Maria maar zij nam hem. Haar zoon een kind van God.

En dan die Maria in Lourdes, in Meijel of in Hoogstraten of waar dan ook in de wereld. In onze eigen Hasseltse kapel. Die Maria, die vrouw van, de moeder van Jezus. Zij is bereikbaar. Tot haar kan ik spreken, kan ik bidden. Hoef ik geen groot theologisch betoog te houden. Zij, die vrucht heeft gedragen, zij die dat goddelijke kind gebaard heeft, zij de koningin van ons mensen, kan ons, kan mij verstaan. En zo kan ik ook haar kind verstaan, met eenvoud, zonder opsmuk, puur.

Dat is voor ons de uitdaging voor 2018, getuigen van het kleine, getuige zijn van het woord dat groter is dan ons hart. De uitdaging aannemen, woorden zoeken om dat gevoel te vertalen. Wij zijn niet van God los, wij zijn Godsmensen, wij zijn kinderen van die Maria.

2018, dat staat voor het goede, dat wij staan voor wat Jezus ons aangeeft. Liefde en nogmaals liefde in welke taal dan ook. Zodat iedereen om ons heen ons stralen kan zien en kan zeggen: ”Héé daar gaat een Godsmens”.

Zalig Nieuwjaar.

Jan Claassen, participant Norbertijnen