28 en 29 juli 2018: 17e zondag door het jaar
2 Koningen 4,42-44 en Johannes 6,1-15, B-Jaar
VERKONDIGING
Wekelijks komen via email of brievenbus nieuwsbrieven binnen van allerlei organisaties, instellingen en bedrijven. Als je dan na een paar weken terugkomt van vakantie, dan kun je op een andere manier lezen over wat er in de wereld gaande is. Deze keer een enorm aanbod aan zwembadjes en ventilatoren in alle maten en kleuren.
Onder de nieuwsbrieven ook berichten van organisaties die zich overal ter wereld inzetten in projecten voor wereldvrede en verbetering van mensenrechten.
Ook onze Parochie, het Ronde Tafelhuis en Peerke Donders, om het maar eens heel dicht bij huis te houden, vertellen ons via sociale media over projecten en nieuwe activiteiten.
Mensen zijn ongelofelijk actief, overal ter wereld spannen zij zich in om, zoals wij in het Onze Vader bidden: ‘Gods Rijk zowel op aarde als in de hemel te laten zijn’. Maar als je alleen maar naar het nieuws in de kranten en het 8 uur journaal luistert, dan zou je soms geloven dat het niet anders kan of het loopt binnen nu en enkele decennia helemaal verkeerd af met onze wereld. Alsof de hele wereld in brand staat, alsof er buiten onze grenzen niet veel meer te vinden is, dan armoede, oorlog en ellende.
Maar de werkelijkheid ziet er heel anders uit, doemdenken over de toekomst is niet nodig, integendeel. Uit allerlei onderzoek, verzorgd door journalisten en wetenschappers, blijkt dat onze wereld er beter voorstaat dan ooit.
Een van de nieuwsbrieven die ik vond na de vakantie, is World’s Best News. Een organisatie die in gesprek is met journalisten overal in Europa en hen wil uitdagen om niet alleen calamiteiten, maar juist ook de feiten onder de aandacht van het publiek te brengen.
En dan blijkt, zeker als wij dat vergelijken met 100, of zelfs 50 jaar geleden, dat onze wereld over het algemeen gelukkiger, gezonder en zelfs rijker geworden. Wereldwijd zien we hoe kindersterfte, malaria, ziekten en hongersnoden, op grote schaal zijn verminderd.
Onze wereld ziet er stap voor stap steeds beter uit!
Nelson Mandela had een droom. Hij geloofde erin dat onze generaties, in onze tijd, een einde kunnen maken aan extreme armoede wereldwijd. Door alle pessimisme dat over ons wordt uitgestort iedere dag opnieuw, lijkt het erop dat dit niet het geval is.
De werkelijkheid is dat mensen heel goed in staat zijn om met elkaar te delen en de omstandigheden van menselijk leven steeds opnieuw te verbeteren.
Lang geleden zijn ze aan het papier toevertrouwd en niet voor niets eeuwenlang bewaard. Zijn die lezingen van vandaag er geen bewijs van dat het kan, dat het mogelijk is om onze wereld stukjes beter te maken zeker als mensen bereid zijn om met elkaar te delen, om ons in te zetten voor elkaar?
In het boek Koningen wordt ons verteld hoe de broden die aan Elisa werden voorgezet, genoeg waren om wel 100 profeten te voeden, en ook nog over te houden.
Johannes vertelt ons het verhaal van de broden en de vissen. Duizenden mensen wilden Jezus volgen, zoveel mensen wilden bij hem zijn omwille van de wondertekens die zij zagen en omwille van de woorden die hij sprak. En dan is daar een kleine jongen; hij brengt vijf broden en twee vissen, genoeg om de hele massa, wel vijfduizend mensen, te voeden.
Bij deze lezing denk ik terug aan een bijeenkomst van de 8 Mei beweging in de jaren ’80. Tienduizend katholieken kwamen bij elkaar voor een inspirerende manifestatie aan het eind van de dag vond de slotviering plaats, een viering waarbij uit volle borst werd gezongen:
De steppe zal bloeien! Niet droogte en armoede zullen overwinnen, maar de beken zullen stromen, het water klateren en de steppe zal tot bloei komen!
In een van die slotvieringen werd de aanwezigen, die op tribunes zaten, gevraagd om eens in hun tas te kijken. Misschien zou er nog iets over zijn van de proviand van die dag.
Dan kijk je toch wat onwennig en verrast om je heen; wij werden geprikkeld, uitgedaagd, om wat nog in onze tas was met elkaar te delen.
Brood, appels en peren, chocoladerepen en snoepjes … het werd geruild en gedeeld en er was meer dan genoeg voor iedereen.
‘De steppe zal bloeien’; meerdere malen in het jaar zingen wij dit lied. Voorbeelden te over van hoe het beter kan als mensen met elkaar delen. Hier staan de kranten vol na een zinderend warme week, en twee maanden droogte.
Hier is nog water genoeg, in het zuiden van India was het twee jaar droog. Deze week kwam het goede nieuws: het regent en de waterput die vorig jaar werd geslagen is gevuld met water.
Mensen kunnen weer verder.
Wereldwijd verbeteren de leefomstandigheden van mensen, overal, en vooral als wij, ieder op onze eigen mogelijkheden, met elkaar bereid zijn om de schouders eronder te zetten.
De mensen die verzameld waren op die berg bij het meer van Galilea kwamen bij elkaar omdat zij geloofden in de wonderen en het woord van de man uit Nazareth. Toch zagen zij niet hoe het mogelijk was om genoeg voedsel te hebben, maar dan is daar die kleine jongen, met vijf broden en twee vissen. Hij leerde hun dat het kon!
Geloven dat het kan om met elkaar te delen en dan maak je met vijf broden en twee vissen een nieuwe wereld!
Amen.
Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen.
