24 juni 2018: Geboorte H. Johannes de Doper
Jesaja 49,1-6 en Lucas 1,57-66.80, B-Jaar
Verkondiging
Misschien is het ook uw ervaring bij de geboorte van een kind een kaart uit te zoeken, waarvan u vindt dat hij past bij de nieuwe wereldburger. Er zijn kaarten te over in alle soorten en maten. Op de kaart wens je de baby en zijn ouders van alles toe, waarvan je hoopt dat het uitkomt. Maar dat blijft voorlopig een vraagteken, want wat zal er van het kind worden?
Degenen, die zelf een kind mochten ontvangen of adopteren, hebben ook hun vragen en verwachtingen. Wat zal er worden van ons kind?
Elk kind is bijzonder, uniek, maar je probeert je alvast een voorstelling van te maken.
Dezelfde vraag horen we stellen in het evangelie van vandaag: wat zal er van het kind worden? Het geboortekaartje is klaar, Elisabeth en Zacharia schrijven de naam op: Johannes … En de omstanders zijn verbaasd … Johannes …? Wordt hij niet naar zijn vader of opa vernoemd? De naam Johannes komt in de familie helemaal niet voor!
En dan blijkt dat deze naam al een beetje een antwoord geeft op de vraag: wat zal er worden van dit kind?
De naam Johannes betekent immers ‘de Heer is genadig / Godsgeschenk’. Elisabeth en Zacharias ervaren namelijk, dat het niet gewoon is wat hen is overkomen op hun oude dag. Zij hadden al niet meer op een kind gerekend, hun hoop was vervlogen en nu is het onmogelijke / verwonderlijke dan toch gebeurd!
Ik weet niet wat uw eigen ervaring is, maar mijn vrouw en ik hebben de geboorte van onze kinderen en evenzeer van de kleinkinderen ook ervaren als geschenk. We namen geen kinderen, maar mochten ze ontvangen en als dan ook nog blijkt dat ze allemaal gezond zijn dan is dat des te meer een reden om dankbaar te zijn en te voelen als een cadeau. Het is namelijk niet vanzelfsprekend.
En gaandeweg bij het opgroeien en opvoeden stel je de vraag: wat zal er worden van ons kind? Nog niet direct over een concreet beroep, maar meer of hij/zij gelukkig wordt, anderen gelukkig kan maken, of hij/zij een sociaal iemand zal zijn, die de wereld mooier maakt en bijdraagt aan het positieve …
Je weet het niet, je doet als ouder of grootouder je best, maar je moet het maar hopen en afwachten … Wat zal er worden van het kind?
We weten inmiddels, dat Johannes later Johannes de Doper zal heten. Dat hij een profeet is, die oproept tot bekering en in het bijzonder wijst op degene die na hem komt: zijn neef Jesus … Johannes wordt de wegbereider. En dat is nogal wat … Elisabeth en Zacharias hebben het vermoed, het mysterie rond de geboorte van hun zoon. Hebben in geloof ervaren, dat hun kind genade van God is. Dat God in het spel is en kennelijk met Johannes iets voorheeft, iets bijzonders … Dat horen we ook in de eerste lezing, waar Jesaja spreekt over zijn leven als profeet en dat staat model voor het leven van Johannes de Doper.
Een profeet wordt hij, die mensen in beweging brengt en zelfs koning Herodes is onder de indruk van hem en voelt geroepen om te luisteren tot zijn jaloerse echtgenote hem een belofte laat doen, wat Johannes de Doper diens kop zal kosten. In die zin is hij ook de voorloper van Jesus, die immers door zijn verhalen en wondertekenen zijn idealen met de dood moet bekopen.
Wat zal er worden van mijn kind, van deze baby …?
Het geboortekaartje met uw en mijn tekst vol goede wensen is een belofte, een verlangen. Het gedachtenis prentje geeft op het eind van dat mensenleven aan, wat ervan is uitgekomen en hoe iemand zijn leven heeft ingevuld. Tussen geboorte en dood wordt duidelijk: wat er zal zijn geworden van het kind, de vrouw, de man …?
In het geboortekaartje kunnen we een idee krijgen van de hoop. De naam van de baby kan een aanwijzing geven en een belofte in zich dragen. En bij de doop krijgt het kind er nog een naam bij: christen …
De doop is echter niet meer een vanzelfsprekendheid zoals het bij velen van ons en onze ouders nog was. Maar als je gedoopt bent … in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest dan houdt dat wel een bijzondere belofte in.
Net zoals Johannes ‘genade van God’ heet en zich ook zo heeft gedragen, zo is ook de naam ‘christen’, die we bij de doop ontvangen een uitroepteken. Iedereen mag de drager ervan bevragen op die naam. Wat heb je met je leven gedaan? Was dat in de geest van Jesus? Was het profetisch? Wat zijn de idealen en dromen? Op welke manier wil hij anderen gelukkig maken en de aarde een beetje ‘een hemel op aarde’?
Daarom nodigt het evangelie van vandaag mij uit om eens na te gaan, wat ik tot op heden met mijn naam gedaan heb. Als de naam iets bijzonders betekent … is dat dan ook een beetje uitgekomen? En hoe heb ik me als christen gedragen? Was het ook een beetje christelijk? Heb ik ook getuigt van mijn geloof, hoop en liefde niet alleen met woord maar ook met daad? Heb ik geprobeerd de wereld mooier, warmer en liever te maken? En hoe dan …? En mocht ik het samen doen met anderen … mijn dierbaren, mijn vrienden, mijn buren, de medebewoners van Tilburg-Noord, de gemeenschap van de parochie Heikant-Quirijnstok?
Wat zal er worden van dit kind …?
Het is tegelijk een vraag aan mij, aan ons … Ik stel voor, dat we de komende week daar eens over mijmeren, in jezelf, met anderen …
Het geboortekaartje … misschien mag het geen naam hebben, maar tussen de regels staat bij ons: ‘christen’ en dat houdt niet alleen een belofte in, maar ook een verplichting … en misschien mag je later zeggen: Ja … die mens is een genade voor onze wereld, onze buurt … Hopelijk zeggen anderen dat over mij en over u: kijk eens wat er van hem/haar geworden is, goeie genade, net Johannes, een Godsgeschenk …
Amen.
Jan Joosten, diaken
