17 december 2017: 3e Zondag van de Advent, Gaudete

Jesaja 61,1-2a.10-11 en Johannes 1,6-8.19-28

OVERWEGING

Gaudete, Gaudete. Verheugt U.
Gaudete, de derde zondag van de advent, deze zondag dus.
Het is fijn om vandaag tot u te mogen spreken. De zondag van Gaudete.
Ik mag tegen u zeggen Wees verheugt. Laat de somberheid maar vieren, laat het verdriet maar los. Durf je over te geven aan het goede, geef je over aan Hem. Het wordt je toegeroepen, Gaudete, gaudete, verheugt u.

Midden in de advent, het is nog zo donker, de kortste dag is nabij maar we weten van het licht, we weten dat we onderweg zijn naar Kerstmis.
We zijn een paar dagen extra vrij. Denken na over wie onze gasten zouden kunnen zijn. Denken na over wat we zouden kunnen eten op deze dagen. Kijken in onze kast om te zien welke kleren wij kunnen dragen met Kerst.

En wij, mensen van de kerk, maken schema’s van wie welke dienst gaat doen. Welk koor er moet komen zingen en denken na welke woorden er gesproken moeten worden, gaan maar door en staan niet stil bij het moment. Gaudete, verheugt u.

Het leven van alle dag lijkt ons te dwingen in een keurslijf maar soms worden wij op halt gezet. Een klein kind dat zonder woorden met jou contact maakt en jou met haar ogen aanspreekt: hé hallo hier ben ik, zie jij mij? En dat ik tot stilstand kom. Buig, door mijn knieën ga en haar een kus geef en zeg, dag lieverd, ik ben er. Onze ogen kunnen elkaar dan ontmoeten en onze harten spreken met elkaar.

Of als ik op rouwbezoek ga. Stap achterom binnen, binnen in een huis van verdriet. De moeder is dood! Dan, aan de keukentafel, is het er. We zijn even stil, we vertellen verhalen van wie zij was. Huilen zacht onze tranen bij het denken aan.
Lachen omdat we in het moment staan, zouden bijna Gaudete zeggen maar ons menselijk gemis is te vers, is te groot. Maar bij de uitvaart branden de kleinkinderen bij Maria de kaarsjes. Licht en Warmte, Gaudete, verheugt u want de Heer is nabij.

In de Evangelie lezing van vandaag lijkt het wel een politieverhoor. Johannes de Doper heeft ze in zijn nek zitten. Wie ben jij? Wat ben jij? En hij geeft antwoord. Ogenschijnlijk duidelijke antwoorden maar voor de priesters en de levieten was het niet duidelijk. Het leken wel raadselen.

Johannes haalde de oude woorden van Jesaja aan: Maak recht de weg van de Heer. En ging verder en zei: “Ik doop met water” en sprak over de lang verwachte en zei “maar in uw midden is iemand die u niet kent, hij die na mij komt”.

Weten wij het dan? Wij mensen uit 2017. Wij die de oude verhalen kennen en ze iedere week weer horen. Wij die al zoveel keer Kerstmis hebben meegemaakt.  Ik die voor de 59ste keer de derde zondag van de advent mee maak. Gaudete – Verheugt U!

De kerken worden niet voller. Steeds meer mensen, jonge maar zeker ook heel veel oude mensen, hebben afscheid genomen van de kerk. Zijn gestopt met iets wat ooit een verplichting was. Zijn nooit begonnen omdat hun ouders al gestopt waren. Mensen die de uitspraak Gaudete niet meer kennen. Die de uitnodiging niet meer kunnen horen: Verheugt U want de Heer is nabij.

Is dat erg?

Het zijn toch goede mensen?

Ja het is erg.

Want onze God, is een goede God. Is een God waar wij thuis bij kunnen zijn. Is een God waar onze namen geschreven staan in zijn handpalm. Is een God van Vrede, is een God van Liefde, is een Vader – Moeder, is een God van mensen.
Een God die je iedereen zou willen toewensen, een God waarbij je thuis mag zijn.

Niet een creatie die 6 miljoen Joden laat vermoorden, niet een verschijning die mensen dood laat gaan, niet een beeld van iemand die erbij is en terroristen hun bommen laat ontploffen.

Nee, een God die ons aanspreekt, die ons roept, die ons wijst, die ons goede mensen laat zijn. Die ons mensen naar zijn beeld laat zijn. Die ons een voorbeeld gegeven heeft zodat wij kunnen weten van rechtvaardigheid, zodat wij kunnen weten van dat eerste gebod, de liefde.
Dat wij kunnen weten van de ander. Ogenschijnlijk kunnen wij alles alleen. Zijn wij individuen, autonome wezens, hebben wij niets en niemand nodig om te zijn.

Maar de werkelijkheid is anders. Wij mensen blijven zoekende mensen, willen anderen vinden, willen uitreiken naar elkaar. Zo kunnen wij ook uitreiken naar die God. Die Vader – Moeder – God van mensen. Hij blijft, hij is. Altijd beschikbaar, alleen Ik moet mijn hart richten.
De derde zondag van de Advent: Gaudete- Verheugt U.

Open uw hart, laat het maar binnen komen. Neem het mee naar huis, draag het door de nacht en als het donker is zeg het dan:
Gaudete, Verheugt U.
Amen.

Jan Claassen, participant Norbertijnen