31 juli 2016: 18e Zondag door het jaar
Prediker 1,2;2,21-23 en Lucas 12,13-21, C-Jaar
VERKONDIGING
De woorden die ons vandaag zijn gelezen leggen een eenvoudig principe bloot dat ons vertelt over dat waar mensen in het leven naar streven: gaan we voor bezit, alsmaar groter en mooier, of zijn andere dingen in het leven van belang?
Als we zeggen te genieten van dat wat het leven ons biedt, gaan we dan uit van bezit of is er nog iets anders dat de moeite waard is. Het is een thema dat uitstekend past bij deze periode van het jaar. Vakantietijd, zomertijd, tijd waarin de meesten van ons wat kunnen rusten en nieuwe energie op doen voor het jaar dat komen gaat. De zomer, of het nu mooi weer is of niet, daagt ons uit om even stil te staan bij wat écht van belang is in het leven.
Zo nu en dan zijn er momenten waarop je ineens ervaart en voelt … hier is waar het in het leven echt om gaat. Het zijn momenten die door sommige mensen worden aangeduid als momenten van verlichting, van openbaring, gebeurtenissen die een nieuw licht werpen op de werkelijkheid waarin je staat. Zelden gaat het dan om het vergroten van je bezittingen, een ruzie of misverstand in de familie over bezit of verdelen van een erfenis.
Energie die zo gegeven wordt laat meestal weinig zijn over het mysterie van Gods aanwezigheid in onze wereld, over de vragen die diep in ons hart, in ons gemoed leven. Over de vragen die ons uit de slaap houden op onze weg door het leven.
In de eerste lezing hoorden we een heel korte passage uit het boek Prediker. Een merkwaardig boek in onze Bijbel, vol van spreuken en wijsheden opgeschreven in de derde eeuw voor Christus.
Die zo overgenomen kunnen worden in moderne tijdschriften over spiritualiteit als b.v. Happinez …
Prediker … deze naam gaf Marten Luther aan het boek Kohelet uit de joodse bijbel. Griekse vertalers noemen het boek: Ekklèsiastès … ofwel Man van de Gemeente!
Dat hele boek Prediker lijkt een gesprek tussen pessimisten en optimisten die altijd op zoek zijn naar de zin van het leven. De pessimist sombert over de vraag hoe ons leven toch de moeite waard kan zijn als er zoveel ellende en tegenslag is. De optimist kijkt anders naar het leven en houdt ons voor dat bezit en genot wel God afkomstig zijn en voor de mens bedoeld.
Niet alles is zinloos en waardeloos: geniet van wat er is! Maar doe het op een manier waarbij je ontzag toont voor God. Vergaar inzicht over het leven zelf, erken dat veel betrekkelijk is en voel je verbonden met God. Op die manier leven houdt je wakker, houdt je scherp en maakt dat je oog houdt voor wat echt van belang is. Dat jouw geluk alleen maar kan bestaan als ook de ander gelukkig is.
Verspeel je energie niet aan ruzie maken over geld, dat is maar betrekkelijk. Ook Jezus houdt het ons voor in het evangelie dat Lucas ons vertelt: Blijf wakker en vergis je niet: vergaar geen schatten voor je zelf, de grootste rijkdom is immers alleen bij God te vinden.
Zaterdag stond in het Brabants Dagblad een interview met een jonge Franse man, Antoine Leiris. Hij verloor zijn grote liefde, de moeder van zijn zoontje “Helene” bij de aanslag in het Parijse Bataclan.
Antoine zocht een weg om om te gaan met zijn immense verdriet, maar ook met zijn woede, met zijn haat en schreef een brief aan de terroristen: Mijn haat zullen jullie niet krijgen, staat daar boven. Deze Antoine vertelt ons hoe hij kaarsen aansteekt voor de slachtoffers: Want dat is een veel krachtiger wapen dan de wapens die zij gebruiken. Want op de dag dat de dood van de ander ons onverschillig laat, branden wij geen kaarsen meer.
Antoine Leiris spreekt over de toekomst door de ogen van zijn zoontje van 2 jaar dat zonder moeder moet opgroeien: “Ik kan de haat de rest van mijn leven niet laten bepalen, ik moet dat jochie grootbrengen en ik zal hem in liefde opvoeden zo goed ik kan. Ik wil hem niet bewapenen met haat”.
Een warm, een hoopvol bericht van een dapper man, iemand die niet wil wegzakken in haat, in pessimisme, maar een mens die de kracht van het leven blijft vinden in het grootste goed, de grootste rijkdom die God ons gegeven heeft: ons vermogen om lief te hebben.
Als het moet tegen de stroom in.
Mag het zo zijn …
Amen.
Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen

