Berne bemoedigt, ook in tijden van corona (6): Erik te Loo
Wat geeft je hoop of vertrouwen in deze moeilijke tijden? Deze vraag wordt op deze website tot en met in ieder geval eind mei beantwoord door tientallen personen die op verschillende manieren betrokken zijn bij de Abdij van Berne. Middels deze serie wil de Abdij van Berne een eigen bijdrage leveren aan het gesprek over de corona-crisis, mensen bemoedigen en hoop bieden, er zijn voor de eigen achterban en alle andere betrokkenen via website en social media.
Vandaag deel 6: Erik te Loo, gastheer in de Abdij van Berne
Door: Erik te Loo
Zeg eens eerlijk… Wie vertrouwt u in deze tijd? Vertrouwt u op de president die verkondigde dat corona het nieuwste nepnieuws is? Vertrouwt u de virusdeskundige die jaren geleden waarschuwde voor de enorme gevaren van de Mexicaanse griep, maar ook een aanzienlijk (aandelen)belang had in een bedrijf dat voor € 34 miljoen vaccins tegen die griep aan Nederland verkocht? Vertrouwt u het instituut dat eerst stelde dat corona ons land niet zou bereiken? Vertrouwt u op de regering die een intelligente lockdown afkondigde? Vertrouwt u op de cijfers die dagelijks over ons uitgestrooid worden? Of vertrouwt u op één van de duizenden deskundigen die elke dag op de internetfora hun bijdragen leveren? Ik moet eerlijk zeggen dat het mij af en toe behoorlijk duizelt.
Als haptotherapeut begeleid ik mensen die ondersteuning zoeken in een fase van hun ontwikkeling. Aan de basis van elke ontwikkeling ligt het gevoel van veiligheid. En dat gevoel vertaalt zich in vertrouwen op jezelf én vertrouwen op de ander. Wanneer die veiligheid ontbreekt of wegvalt, blijven er voor u en mij drie mogelijkheden over: vluchten, vechten of bevriezen. Elk van de drie heb ik bij mezelf ervaren in de voorbije weken. Tijdens een korte vakantie in Frankrijk (ik was nét op tijd terug in Nederland) heb ik het nieuws zoveel mogelijk aan me voorbij laten gaan. Toen onze oudste zoon ziek werd, en zijn klachten duidelijk met corona te maken hadden, probeerde ik op allerlei manieren aan informatie te komen over wat dat virus met een mens doet. En in de eerste dagen van het verplicht thuis werken zat ik af en toe toch wat wezenloos om me heen te kijken.
Wanneer de opschudding van al die veranderingen dan een beetje afneemt, ontstaat als vanzelf de vraag naar betekenis en zingeving van die verandering. Hoe ga ik om met iets wat veel groter is dan ik? Ik zeg van mezelf dat ik een paas-kind ben. Maar wat brengt mij dat in deze tijd? In de oude liturgie van de paasnacht klinken twaalf verhalen over verandering, bevrijding en opnieuw beginnen. In de paaswakes die ik zelf meemaakte, brachten die verhalen me letterlijk van het donker van de nacht naar het licht van de ochtend. Van het scheppingsverhaal en het verhaal over de uittocht uit Egypte tot het verhaal van Ezechiël over het dal der beenderen. In al die verhalen, vaak over alledaagse mensen, is de Eeuwige aanwezig. En in verschillende van die verhalen klinkt het ‘Wees niet bang’ dat we ook horen in het opstandingsverhaal.
Paolo Coelho schrijft in één van zijn boeken: “Het donkerste uur van de nacht is het uur voordat het licht wordt”. Dat is voor mij een prachtige zin waarin ik de belofte van de paasnacht hoor: ik mag altijd hoop hebben op nieuwe kansen, op verandering ten goede. En ik vertrouw dat de Eeuwige ook in deze tijd aanwezig is. Dat vertrouwen klinkt voor mij heel sterk in de slotwoorden van het Evangelie van Matteüs: “Ik ben met je, alle dagen”. Dat vertrouwen wil ik graag met u delen.
Erik te Loo is gastheer in de Abdij van Berne
