4 juli 2021: 14e Zondag door het jaar

Ezechiël 2,2-5 en Marcus 6,1-6, B-Jaar

VERKONDIGING

Ons humeur wordt meestal bepaald door de dingen die we meemaken. Van een vrolijk gesprek knappen we op en als iemand een hele tijd loopt te klagen, daar knappen we van af. We laten ons gemakkelijk leiden door wat we op het eerste gezicht zien, de eerst geopperde mening volgen we erg snel, de buitenkant van dingen en mensen bepalen niet zelden onze mening.

Het verhaal van vandaag laat ons weten dat Jezus in zijn vaderstad, zijn geboorteplaats komt en daar wil doen wat hij overal doet. Hij vertelt over de bedoelingen van God, Hij roept het geloof in mensen wakker, er gaat een kracht van Hem uit en mensen knappen daarvan op, ze worden er beter van, ze genezen van kwalen en van zorgen.

Maar in zijn geboorteplaats lukt dat niet zo best. Ze zien enkel maar de zoon van de timmerman. Ze zien het niet als een wonder, als een bijzondere gebeurtenis, maar ze vinden hem een aansteller. Hun verontwaardiging slaat om in boosheid. En boosheid is geen goede stemming om het leven als een wonder te zien. Boosheid slaat alles dood. Als er geen geloof is, valt er weinig te beleven. Als we alleen maar naar de buitenkant kijken, als we ons vasthouden aan oude standpunten en ideeën gaan de wonderen de wereld uit. Wat stelt zo’n timmermanszoon nu eigenlijk voor? En die zogenaamde wonderen, daar moeten we niet intrappen, dat kan nooit iets voorstellen.

Zo kunnen we ook kijken naar een gehandicapte. Die is zielig en heeft niet veel kansen meer in het leven. Zo kunnen we kijken naar vreemdelingen of vluchtelingen. Die hebben zo’n merkwaardige cultuur en een duistere achtergrond, daar kunnen we toch nooit echt mee in contact komen. Zo kunnen we kijken naar mensen in een sociale werkplaats. Die hebben gewoon vroeger niet goed opgelet op school en nu moeten ze eenvoudig werk doen. Zo kunnen we kijken naar hoge functionarissen in onze samenleving. Dat zullen wel zakkenvullers zijn en die regelen vooral hun eigen zaakjes heel goed.

We zetten mensen soms heel snel weg voordat we goed geluisterd of gekeken hebben. We bekijken het etiket en geven een oordeel. Maar we zullen eerst de wijn moeten proeven om te weten of het etiket echt klopt. Als we luisteren naar de mens achter het plaatje dat wij zo snel opgeplakt hebben, kunnen we vaak beter begrijpen waarom iemand in een bepaalde situatie is beland. Dan zouden wij wel eens kunnen ontdekken dat het een wonder is dat iemand nog leeft, dat hij nog zin heeft om te werken, dat iemand nog vrolijk of optimistisch kan zijn.
Eerst luisteren, eerst de wijn van het leven proeven en dan blijkt dat mensen hun geloof niet verloren hebben, dat ze zich door moeilijkheden heen weten te slaan en nieuwe kracht ontvangen om het leven weer op te pakken. Als dat geen wonder is!

De eenvoudige zoon van de timmerman, ja, van hem ging er een kracht uit. De mensen bij u en mij in de straat, gewone mensen, wij zijn aan ze gewend, maar ze weten zich op een of andere manier staande te houden, ze zijn trouw aan hun afspraken en weten liefde te delen met hun naasten. Mensen die hun vrienden niet aan de kant zetten, die niet zwart maken wat licht en helder is, mensen die zich aan eerlijkheid vasthouden en zich niet laten ontmoedigen door tegenslagen. Allemaal wonderen, want telkens is het net even anders dan we eerst dachten.

De lezingen die we gehoord hebben, zijn oud, maar ze zijn ook vandaag nog actueel.
Misschien is het wel zo dat ieder van ons het in zich heeft een kleine profeet te zijn in onze naaste omgeving.
Misschien maken wij een beetje duidelijk dat het rijk Gods onder ons is, als wij naast een medemens gaan staan die de moed verloren heeft, als wij ons inzetten voor een medemens die uitgesloten wordt vanwege geaardheid, als wij ons bekommeren om het milieu, vaak tegen de stroom in van wat gangbaar is.
Misschien zijn wij dan verkondigers van Gods liefde, niet door te preken, maar door er liefdevol te zijn en liefdevol te doen.

Als wij ons niet laten ontmoedigen wanneer wij tegen wantrouwen aanlopen misschien verrichten wij dan wonderen, ondanks alles en misschien wel zonder het zelf te weten. Hoe vaak worden mensen belachelijk gemaakt omdat zij zo naïef zijn in het goede te geloven, of omdat zij zich zo voor mens en omgeving inzetten. Ja, er zijn van die mensen, en waar staan wij ?
Amen.

Denis Hendrickx o. praem
Abt van Berne