27 en 28 juli 2019: 17e Zondag door het jaar

Genesis 18,20-32 en Lucas 11,1-13, C-Jaar

VERKONDIGING

Zo nu en dan vertel ik in ontmoetingen in de wijk, bij vergaderingen in het Ronde Tafelhuis of tegen vrienden, dat ik mijn dag begin en eindig met het getijdengebed in de Norbertuskapel.
Soms kijken mensen mij dan heel vreemd aan, soms is er eens iemand die doorvraagt en graag wil weten hoe dat er uit ziet.
Velen van ons bidden thuis, steken een kaarsje aan bij Maria, vouwen de handen in gebed.
En hoe vaak hoor ik mensen niet vertellen dat zij op vakantie of bij een fiets- of wandeltocht, even afstappen bij een kapelletje en daar een kaarsje opsteken.
Even stil staan bij wat er echt toe doet.

Wat is dat eigenlijk bidden?
Bidden is praten met God, leerde ik vroeger als kind. Dat leek mij wel heel bijzonder, kunnen praten met God. Hoe dat dan moest, ik begreep er helemaal niets van … zat in de kerkbank op mijn knieën, zes jaren jong, vouwde mijn handen en deed mijn ogen dicht. En dan wachtte ik zomaar wat … en zei in mijzelf: “U mag wel beginnen, hoor God” en wachtte maar weer.
Maar God begon nooit. God liet het initiatief bij mij.

Het was in die jaren dat in onze kerk het liedje ‘Dank u voor deze nieuwe morgen’ werd gezongen. Het staat in ons boekje op bladzijde 19. En ik bedacht dat het misschien daaraan lag …
Dat we God moeten bedanken en niet van alles vragen.
En dat bidden voor mooi weer op het schoolreisje niet werkte, zoals de juf op school ons had verteld, leerde ik ook al snel.

Bidden, voor kinderen is het een lastig iets, maar groter geworden leer je dat bidden vele kanten en vormen heeft.
Lopen in het bos en je heel bewust zijn van de kracht en waarde van de schepping die ons is gegeven.
Is dat bidden?
Stil staan op een oorlogskerkhof als je op vakantie bent en de wanhoop voelen van de mensen die daar liggen, veel te jong van het leven beroofd.
Is dat bidden?
Walgen van beelden op televisie waarin volksmenners die politieke macht zoeken, ons vertellen dat alleen onze westerse wereld een samenleving van waarde is.
Is dat bidden?
Opstandig worden van een strand vol lichamen van mensen, of een rivier waarin een vader en kind verdrinken; mensen op zoek naar een leven in vrijheid en geluk.
Is dat bidden?
Vloeken omdat je kleinkind een dodelijke ziekte heeft.
Is dat bidden?
Opkomen, voor kinderen die slachtoffer zijn van seksueel misbruik.
Is dat bidden?

Je hoofd buigen en je klein maken omdat je spijt hebt van iets dat niet goed is gegaan, zou dat bidden kunnen zijn?

Vandaag horen we het smeekgebed van Abraham als hij ziet hoe een stad wordt vernietigd:
God, probeer ze allemaal te redden, maar redt er tenminste zoveel als u kunt?
Abraham bidt tot hij niet meer kan en zijn kracht lijkt overtuigend

Vandaag horen we de vrienden van Jezus, zij kenden Johannes de Doper. Zij willen zich graag kunnen onderscheiden van anderen. Onderscheiden met een gebed en zij vragen: “Heer, vertel ons hoe wij moeten bidden?”
Wij willen ons eigen gebed.
En Jezus geeft hen de Woorden van het Onze Vader.
Meesterlijke woorden, Jezus spreekt niet over Mijn Vader, maar over Onze Vader, daarmee werden wij broeders en zusters van één gezin, van één familie, of als dat wat lastig voelt, van Vrienden voor het Leven.

Het Onze Vader begint met het heiligen van God. Het is goed dat wij sprekend én handelend getuigen van Gods goedheid, Gods barmhartigheid en gerechtigheid laten klinken in onze wereld.
Wíj zijn hier aanzet, wíj immers God heiligen en daarna is God aanzet … Wat betekent God voor ons, wat durven wij God te vragen?
Help ons om dankbaar te zijn voor het Broodnodige dat wij iedere dag ontvangen.
En vergeef ons onze schulden … dan pas zijn wij in staat om ook de ander te vergeven.

Niet alles wat wij vragen zal ons gegeven worden:
Mooi weer op een schoolreisje … het is niet aan God.
Genezing van een zieke vader of kind … het is niet aan ons.
Misschien is het wél aan ons om op te komen voor mensen die lijden onder onrecht.
Misschien is het wél aan ons om heel dicht om de zieke heen te staan en hem of haar alle warmte te schenken die nodig is om het aan te kunnen.

De grote geleerde en natuurwetenschapper Einstein heeft ook nagedacht over bidden en hij geeft ons deze gedenkwaardige woorden mee:

Bidden verandert niet de wereld,
maar bidden verandert de mens
en de mens verandert de wereld.

Zijn of worden wij mensen die de wereld willen veranderen.
Zoals God zijn schepping heeft bedoeld?
Amen.

Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen