15 september 2019: Opening van het pastoraal jaar 2019-2020. 24e Zondag door het jaar.
Verhaal van de drie vlammen en Matteüs 5,13, C-Jaar
VERKONDIGING
Wij zijn geweldig! We zijn fantastisch en doen het geweldig goed …
Schitteren willen wij en alles om ons heen in vuur en vlam zetten.
Het zijn dagen waarin wij trots mogen zijn, fier en stralend gaan wij de toekomst tegemoet.
Wij zijn trots op onszelf, en heel bijzonder trots op onze norbertijnen parochie.
Wat een ferme taal … oei … kun je dat wel zo zeggen? Vinden wij onszelf zo belangrijk dan?
Hangt het allemaal alleen van ons af?
Het verhaal van de drie vlammen dat wij zojuist hoorden, geeft ons een mooie waarschuwing:
Pas op als je wilt schitteren of anderen de les lezen! Het kan zomaar eens gebeuren dat je een verwoestend vuur oproept of met een grote sisser opbrandt.
Het verhaal laat iets anders zien, samenwerken, samen op weg, vriendschappen sluiten en als een lopend vuurtje op weg gaan.
Aanstekelijke mensen zijn die lichtpuntjes, zijn op de weg door het leven.
Aanstekelijke mensen zijn, hier boven het altaar hangt het komend jaar een doek met een nieuw thema: de fakkel brandend houden.
Met die fakkel wordt het licht van Berne bedoeld, onze abdij in Heeswijk, ook daar blijft de fakkel branden. Gisteren werd in de Abdij medegedeeld dat de Provincie Noord-Brabant een miljoenensubsidie beschikbaar stelt om de toekomstplannen die daar zijn ontwikkeld mogelijk te maken.
Er moet nog veel gebeuren, maar het licht van Berne kan blijven branden. En ook hier in Tilburg Noord gaan wij verder op weg. Met onze norbertijnen medebroeders en zusters in Harderwijk werden deze week de banden opnieuw verstevigd, elkaar bemoedigen en versterken, dat is nodig om als een lopend vuurtje verder op weg te gaan.
Hier in onze Tilburgse situatie kwam ook dat goede nieuws van de bisschop die heeft bevestigd dat wij verder mogen op de ingeslagen weg en dát is wat wij met elkaar willen doen … als een lopend vuurtje verder op weg gaan!
Een lopend vuurtje, woorden uit onze tijd die leunen op de woorden die ons in het evangelie werden voorgehouden:
De opdracht die Jezus ons meegeeft:
Jouw lamp moet je niet onder de korenmaat zetten, maar op een standaard, zodat er licht schijnt op iedereen in huis.
‘Jullie zijn het licht in de wereld’ zegt Jezus. De goede werken die gedaan worden mogen gezien worden, daarmee bewijzen jullie goede diensten aan de wereld …
Woorden die niet op zichzelf staan. zij volgen meteen op de passage van de Bergrede:
Gelukkig die vrede brengen,
Gelukkig die barmhartig zijn,
Gelukkig die zachtmoedig zijn,
Gelukkig die hongeren en dorsten naar gerechtigheid,
Gelukkig die vanwege God worden uitgestoten …
En dan volgen die woorden:
Jullie zijn het zout der aarde, steek je lamp niet onder de korenmaat, laat zien dat je van God bent.
En dat zijn Woord, zijn Liefde, zijn Licht, jou overeind houdt op je weg door het leven.
Allemaal ferme taal, soms blijft er weinig over aan vragen … of toch wel?
Straks, bij het aandragen van de gaven, zullen vertegenwoordigers uit onze parochie en Ronde Tafelhuis, fakkels aandragen, waarmee wij de altaartafel zullen verlichten.
Onze tafel als zinnebeeld voor de Stad van God, waarin wij God eer bewijzen en Brood en Wijn delen en breken, opdat God Zoon, de Mensenzoon onder ons is en blijft.
Met elkaar maken wij het goed, bemoedigen elkaar, schuren en schaven aan elkaar, bouwen aan een nieuwe wereld, hier op de plaats waar wij wonen en werken.
Wij willen elkaar inspireren, woorden uit de Schrift voorhouden en deze vertalen naar onze tijd.
Ondubbelzinnig als deze soms zijn en soms veel ruimte oplatend voor onze vragen.
En altijd weer mogen die prachtige woorden richtinggevend zijn, woorden die steeds ook rond de doopvont klinken als ouders daar staan met een kindje dat nog onbevangen de wereld inkijkt:
‘Jullie zijn het zout van de aarde’!
Wij mogen het zout zijn dat de hele wereld doordringt met Gods gerechtigheid, geen flauw verhaaltje dus, maar een pittige opdracht.
Een verhaal waarmee wij meer en meer zien dat het de goede kant opgaat met onze wereld … een geïnspireerd verhaal van mensen die als een lopend vuurtje het goede nieuws willen blijven vertellen, of meer dan dat … het goede nieuws willen voorleven, blijven doen!
Mensen die zieken bezoeken, die gesprekken aangaan met parochianen die het moeilijk hebben.
Mensen die in het Ronde Tafelhuis mensen ondersteunen, die het niet uit kunnen staan dat onrecht geschiedt.
Mensen die de Wereldwinkel, die de Adventsactie en Vastenactie levend houden.
Mensen die de Vredesweek invullen.
Mensen die actuele vragen levend houden en in gesprek gaan over moeilijke vragen, over euthanasie, over mensen die in detentie worden gehouden, met mensen die lijden onder verslavingsproblematiek.
Mensen uit onze parochie die de schouders zetten onder de wijkopbouw.
Maar ook al die mensen die het mogelijk maken om met elkaar te vieren, in de viering van Groot en Klein, in het Zorgcentrum en bij Peerke Donders.
Kosters, lectoren, koffie, kerkschoonmaak, kerkhof en nog veel meer.
Hier in de Mariakerk zien wij elkaar als parochie, treffen wij elkaar en veel meer dan dat, ontmoeten wij elkaar in de straten van onze wijk waar wij elkaar opzoeken en bemoedigen.
De fakkel van Berne houden wij brandend.
Wij blijven het licht verspreiden opdat wij mensen zijn die God de eer bewijzen die hem toekomst.
En wij doen graag met u mee, onze norbertijnen gemeenschap hier in Tilburg Noord!
Amen.
Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen
